خانواده شش نفرِ افغان شامل مادر و پنج فرزندش در خانه استیجاری زندگی می‌کنند. امکانات زندگی و بافت محله مناسب است. دختر بزرگ ١٣ ساله با خواهر ١٢ ساله خود در یک مدرسه تحصیل می‌کنند. پسر ٧ ساله خانواده هم‌کلاس اول دبستان را سپری کرده است و دو فرزند کوچک‌تر ۴ ساله و شش‌ماهه هستند.
پدر این خانواده ماه‌هاست که به علت قاچاق مواد مخدر در زندان به سر می‌برد و محکوم ‌به اعدام و تعداد زیادی ضربه شلاق شده و قرار است تا پایان سال حکمش اجرا شود. این مرد علاوه بر قاچاق مواد،دچار اعتیاد به مواد مخدر هم بوده و در زمان حضور زن و فرزند خود را مورد خشونت قرار می‌داده است. رفتارهای پدر باعث ایجاد مشکلات روحی برای فرزندان شده است چنانچه فرزند بزرگ خانواده درگیر مشکلاتی از قبیل شب‌ادراری، افسردگی و ناخن جویدن است.
مادر برای تأمین هزینه زندگی کارگری می‌کند و با فروش لوازم منزل گذران امور می‌کند ولی اجاره خانه که ۴۵٠ هزار تومان است به دلیل مشکلات مالی دو ماه عقب افتاده است .تا مردادماه موعد اجاره تمام خواهد شد و باید منزل را تخلیه کنند.
متأسفانه بستگان پدر هیچ حمایتی از آن‌ها نمی‌کنند و تأکیددارند که دختربچه‌ها باید ازدواج کنند. درصورتی‌که دختران این خانواده به‌ویژه دختر ١٣ آن‌ها بسیار تیزهوش بوده و حتی در امتحانات تیزهوشان نیز قبول‌شده اما به دلیل مسائل و مشکلات متعدد در مدرسه عادی تحصیل می‌کند و هم‌اکنون نیز در آستانه ازدواج علی‌رغم میل باطنی مادر قرار دارد.