گاهی اوقات باید به خودمان تلنگری بزنیم و از فردیت و در نهایت خانواده پرستیمان جدا شویم تا بتوانیم ببینیم چه اتفاقی در اطراف ما در‌حال رخ دادن است. رنجی که کودکان محروم این سرزمین متحمل می شوند را گاهی حتی من و شما نمی توانیم تصور کنیم. داشتن حداقل استاندارد های زندگی آرزوی بزرگ و دست نیافتنی برخی کودکان سرزمین ماست و این غم انگیز ترین تراژدی است که گاهی با بالادادن شیشه خودرویمان سعی در انکارش داریم!