در شناسایی های شهرستان شهریار سه کارگاه ضایعات مورد بررسی قرار گرفتند که در مجموع حدود ۳۰ کودک و نوجوان ۱۱ تا ۱۸ ساله در آن ها به کار زباله گردی مشغول بودند. اغلب این کودکان را مهاجران افغانی تشکیل می دادند که به شکل غیر قانونی وارد کشور شده و از تحصیل نیز محروم بودند. کمبود امکانات بهداشتی نظیر حمام و همچنین وجود تعداد زیادی موش در کارگاه ها و محل خواب زباله گردان موضوعی بود که علاوه بر کودکان افراد بزرگتر را هم به شدت آزار می داد.