گزارش جغرافیای فقر -بندرعباس
نخل‌ناخدا محله ای در منتهی الیه شرقی بندر عباس و در جوار دریا با خانه هایی تو سری خورده و کوچه های تو در تو، خسته از اعتیاد و فقر و محرومیت جا خوش کرده.
با ورود به محله توجهمان به جوانان بیکار و حیرانی جلب می‌شود که در هپروت نشئگی و نسیان بر سر معابر خاک خورده و فضای رخوت آلود محل روزگار تباه میکنند.

سایه فقر و اعتیاد همه گیر، بر سر کودکانی که اوقات فراغتشان را شاهد مصرف علنی مواد مخدر در کوچه های غربت محلند بیش از هر چیز سنگینی می‌کند.

بسیاری از زنان به خیاطی در منزل و تعدادی دیگر به کار از طریق بساط دستفروشی در محل مشغولند و نان آور روزهای بیکاری شوهرانشانند.
شوهرانی که به گفته یکی از اهالی از وقتی که صید ماهی در انحصار شرکت شیلات قرار گرفته و کسب روزی از دریا مستلزم دریافت جواز با پرداخت مبلغ خارج از توان آنها بوده، خانه نشین شده و بعضا اسیر در چنگ اعتیاد.
زنان سرپرست خانوار به سختی زندگی میکنند و در بسیاری موارد با درآمد ناچیز یارانه روزگار سپری می کنند.
در برخی نقاط محله مهاجرین افغانستانی از سالیان دور مهمان محله اند که عمدتا در فقر به سر می برند و به دلیل ناآگاهی و عدم حضور سازمانهای مردم نهاد بعضا بی اطلاع از امکان تحصیل فرزندان خود هستند.
نخل‌ناخدا همچون سایر محلات بندر فاقد لوله کشی فاضلاب است و اهالی مجبور به تحمل جریان پساب از میان جوی های سر باز محل هستند.
محله دارای کلانتری و غایب از حضور سازمان مردم نهاد فعال در محل است.
فرهنگسرا، فضای سبز و محیطی جهت پر کردن اوقات کودکان و نوجوانان وجود ندارد و تنها یک کلاس قرآن هفته ای یکبار در منزل یکی از اهالی محل تشکیل میشود.

نظر دهید

Please enter your comment!
Please enter your name here