وقتی هنوز پشت در ایستادی، به نظر چیزی بیشتر از یک خرابه نیست…

اما وقتی رفتی داخل و از یک بچه ۵ ساله مهربانی یاد گرفتی،

یاد گرفتی در محرومیتی که کودکی ات به هیچ هم حساب نمی شود

باز هم لبخندت را از غریبه ای دریغ نکنی،

آنجا دیگر برایت خرابه نیست، می شود خانه دوم، آن جایی که می روی تا درس بگیری!

================

دردنامه یکی از اعضا تیم شناسایی کوچه گردان عاشق، زنجان، ۱۳۹۵

 

نظر دهید

Please enter your comment!
Please enter your name here