نقل درد تا شکست سکوت

0
7

از زمستان نود و چهار شناسایی در این مناطق ادامه دارد. هم بومی دارند هم بی نشان. افغانستانی های بدون کارت اقامت و مدرک هویت.

در کوچه ها  که راه می روی تعداد خانه های کاه گلی و خرابه کم نیستند. اعتیاد گریبان جوانان را هم گرفته و کودکان از ده سالگی درگیر کار می شوند. کارهای سخت و طاقت فرسا بر روی زمین های کشاورزی.

جاده های خاکی منتهی به روستا، جاده های مرگند؛ نا امن و پر تصادف.

نقل درد همسایگانمان مرهم نیست بر زخم هایی که از نامروتی ها و بی توجهی ها خورده اند، اما آنقدر میگوییم که سکوت ها را به صدا در آوریم و نشستگان را برخیزانیم.

دردنامه یکی از اعضا تیم شناسایی کوچه گردان عاشق، جوجیل، اصفهان، ۱۳۹۵

2