در شناسایی های مربوط به هفدهمین آیین کوچه گردان عاشق، اعضای داوطلب جمعیت امام علی(ع) در استان کرمانشاه از روستاهایی دیدن کردند که برای رسیدن به آنها باید بیش از ۲۰ کیلومتر جادۀ خاکی و ناهموار را پیمود و در بخش عمده ای از این نواحی هنوز لوله کشی آب انجام نشده است. آبرسانی این مناطق یا به شکل سیّار صورت می گیرد و یا این که اهالی ناچارند از چشمه ها و چاه هایی که بی شک آبی آلوده دارند، به اندازۀ مصرف روزانۀ خود آب بیاورند.

جعفر دانش پرور، مسؤول اجرایی طرح کوچه گردان در استان کرمانشاه دربارۀ شناسایی خانواده های محروم بخش سرفیروزآباد کرمانشاه و دهستان های جلالوند و عثمانوند گفت: «مردم این ناحیه علاوه بر فقر و محرومیت شدید، با بحران آب هم دست و پنجه نرم می کنند و از آنجا که امرار معاش آنها از راه کشاورزی و دامداری  صورت می گیرد، به خاطر بی آبی همان درآمد ناچیز پیشین را هم از دست داده اند».

دانش پرور با اشاره به این که در اکثر روستاها یا اصلاً مدرسه ای نیست و یا فقط مدارس ابتدائی وجود دارند، اظهار کرد: « رفت و آمد به این مناطق حتی برای تیم شناسایی هم دشوار بود و فشار زیادی به خودرو وارد می کرد، بنابراین رفت و آمدهای مستمر برای رسیدن به دبیرستان های شهرهای اطراف عملاً غیرممکن است؛ با توجه به این شرایط دختران این مناطق روستایی به هیچ وجه و پسران هم به ندرت می توانند ادامۀ تحصیل دهند».

عضو جمعیت امام علی (ع) در ادامه تصریح کرد:« شناسایی های ما در دو بخش مناطق حاشیه ای شهری و روستاهای محروم حاشیۀ شهرستان صورت گرفت و بر خلاف روستاها که بیشتر از فقر مالی و محرومیت رنج می بردند، در مناطق شهری بیشتر بحث معضلات اجتماعی به چشم می خورد».

وی در این باره توضیح داد: « در کرمانشاه ۱۳ محلۀ حاشیه نشین هست که هر کدام معضلات خاص خود را دارند، از جمله خرید و فروش مواد مخدّر، کار اجباری کودک، کودکان بازمانده از تحصیل و… به عنوان مثال در محلۀ زورآباد خانه هایی مخصوص خرید و فروش و تهیۀ مواد مخدّر وجود دارند و حتی در کوچه و خیابان بسیاری از مردم، از زن و مرد گرفته تا کودکان به همین کار مشغولند. وجود تعداد زیادی کودک بدون شناسنامه و محروم از تحصیل، ناامنی و فحشا از دیگر معضلات این منطقه است».

مسؤول تیم شناسایی استان کرمانشاه در پایان گفت: « ریشۀ تمامی معضلات در مناطق حاشیۀ شهر اعتیاد است که متاسفانه در این نواحی به وفور دیده می شود. محلۀ جعفرآباد نیز کودکان آسیب دیدۀ بسیاری دارد و پدیدۀ کودک آزاری در این منطقه شدیداً رایج است به طوری که برخی از والدین کودکان خود را به اجبار و با زور کتک وادار به جابه جایی مواد مخدّر به خصوص مخدّرهای صنعتی مانند شیشه می کنند…».